terug

Een makamba in Tilburg

Door redactie op woensdag 20 juni 2018

Op Facebook is een groep die ‘You Know You've Lived in Curacao if...’ heet. Op deze pagina delen mensen die op Curaçao wonen of woonden hun herinneringen. De pagina heeft al meer dan 10.000 deelnemers. Zowel ‘yiu di korsou’ als makamba’s.

korsou


Ik ben zo’n makamba uit Tilburg die graag de foto’s en berichtjes op deze Facebook-pagina bekijkt. Meestal gaat het over alledaagse dingetjes: Ken je de mensen die op deze foto staan? Waar kun je in Nederland pastèchi kopen? Wie is ook geboren of bevallen in de kraamkliniek op Rio Canario? Soms barsten er opeens politieke discussies los, waarbij het er fel aan toe kan gaan.

Een vriend (wél yiu di korsou) vroeg me waarom ik me zo betrokken voel bij Curaçao. Ik kon hem niet goed antwoord geven. Ik bracht een groot deel van mijn jeugd op Curaçao door. Een heerlijke tijd. Als 15-jarige net terug in Nederland lachten ze me op de nieuwe school uit om mijn rare accent. Het koste het me jaren om te wennen aan Nederland.

Maar toen ik eenmaal weer geaard was, verwaterde mijn band met Curaçao. Pas in 2010, ik was er 19 jaar niet meer geweest, ging ik er weer naartoe. Samen met een vriendin met wie ik op Curaçao op de middelbare school had gezeten. We logeerden bij een derde vriendin die er nog woont. Het was net de week van orkaan Thomas. Het stormde, stortregende en onweerde en de stroom viel uit.

Toch voelde ik me weer helemaal thuis. En dat gevoel herhaalde zich in 2012 en begin dit jaar, toen ik weer naar Curaçao ging. Als ik vanuit het vliegtuig het eiland al zie liggen, ben ik zo blij. En ik pijnig mijn hersens: waarom is dat zo? Is het de zon die nergens zo voelt als daar? Zijn het de mensen die zo vertrouwd zijn? Is het de natuur van Banda Bou die ik zo prachtig vind?

Of is het minder poëtisch en voelt ieder mens zich gewoon fijn op de plek waar hij of zij is opgegroeid? En had ik dezelfde gevoelens gehad voor de Veluwe of voor Maastricht als ik daar mijn jeugd had doorgebracht? Ik weet het niet.

Ik weet wel dat in ieder geval 10.000 mensen in de Facebook-groep mijn positieve gevoelens voor Curaçao delen. En die mensen zijn ook allemaal realistisch: ze weten dat het niet altijd rozengeur en maneschijn is op Curaçao, en dat er veel problemen zijn. Maar zou het niet mooi zijn als we met z’n 10.000 met al die liefde iets voor Curaçao kunnen betekenen? Hoe? Tja… daar moet ik nog over nadenken. Wie het weet mag het zeggen!

Marjan van Wijngaarden

    
Bonairestraat   beach

Boca Tabla   Kraamkliniek Rio Canario   Christoffelpark

Reacties (4) -

Ad Grooten
Ad Grooten
16-10-2014 17:26:14 #

Heel herkenbaar! Ik dacht niet veel meer met mijn geboorte-eiland te hebben tot ik er zomaar eens op vakantie ging, toen ik 28 was. Mijn band met Curaçao bleek zo sterk dat het ene na het andere liedje uit mijn pen vloeide. Zeventien jaar later, nadat ik er nog vaak was terug geweest, resulteerde dat zelf in een compleet album, genaamd 'Eilandskind'. Daarmee dacht ik de heimwee een plekje te geven, maar nee; binnenkort ga ik weer! Smile

Ton Coolen
Ton Coolen
16-10-2014 22:36:06 #


Ik was 8 jaar lang vanuit Nederland naar Curaçao uitgezonden en heb er dus 8 jaar lang gewoond en gewerkt. Ik heb er een fantastische tijd gehad waar ik nu nog steeds, na 7 jaar weer in Nederland terug te zijn, met heel veel weemoed aan terug denk. Na mijn terugkomst had ik best een lange tijd heimwee en had een heel lange periode nodig om weer hier te wennen. Ik miste  vooral the way of life van Curacao  waar mensen leven en laten leven en  waar mensen  met verschillende nationaliteiten, tradities, levensstijlen en godsdiensten op een prettige en ongecompliceerde manier met elkaar omgaan en samen leven. Na het artikel van Marjan te hebben gelezen kwamen er weer dierbare herinneringen in mij op. Om mijn heimweegevoel enigszins te temperen ben ik vanmiddag naar tropische winkel geweest en heb er 2 pastechis gekocht.
Ze waren hopi dushi swa !

Rudy Henriquez
Rudy Henriquez
21-6-2018 11:38:58 #

DORSTIG PARADIJS

Dorstig paradijs
Bestaand onder de wolken
Overdag nooit strak blauw
Zwetend met passaat
Zoekend naar schaduw
Gulzig drinkend, liters
Dorstig paradijs

Dorstig paradijs
Badend aan de zuidkust
Dobberend op  groenen en blauwen
Vele kleuren ook de stranden
Zuipend verdiept in dominospel
Dan de bbq en later happy hours  
Dorstig paradijs

Dorstig paradijs
Heerlijk kriyoyo etend
Verlokkend eiland
Onovertroffen derrières
Alle benevelingen daar
Rijdend van hot naar her
Dorstig paradijs
Dorstig paradijs
Altijd luidruchtig feestend
De nacht volledig  sterrend
Houdend van bochincha
Chillend tot de morgenstond
Onverantwoord richting huis
Dorstig paradijs

Dorstig paradijs
Dromend tussenbeens
Bysides in gedachten
Redashi de regel
Godvruchtig, maar liegend
Lijdzaam bestaan leidend
Dorstig paradijs

Dushi, dushi alles dushi

Rudy Henriquez
Rudy Henriquez
21-6-2018 11:42:53 #

Mijn rots

Ver,
verwijderd van mijn navelstreng
Ben ik
dag in dag uit
verbonden met mijn rots
Velen speelden er een dubbelspel
Velen zijn in het dorre gestruikeld
Velen maakten een weekendpelgrimage
Velen hebben er een negroïde zuster
Daar op mijn geboorterots

Pingbacks and trackbacks (1)+

Reacties zijn gesloten